Bespreking van msv1 – Wageningen 2

Handig, zo’n blog. Als tegenstander Wageningen 2 van MSV 1 dan een leuk stukje over die wedstrijd op de website van Wageningen plaatst, kunnen we dat zonder veel moeite hier overnemen (met dank aan Alwin).

MSV 1 – Wageningen 2, zaterdag 14 oktober 2006.

Het tweede is vanmiddag jammerlijk onderuit gegaan in en tegen Meppel: 5-3. Gezien het ratingverschil een logische uitslag, maar er waren kansen om met een punt of meer uit Meppel te vertrekken.

Tal (3) heeft er dit seizoen een handje van om ineens een stuk voor te staan. Tot die tijd zit de pen nog tot halverwege in de mond, waarbij het niet duidelijk is of dit een relikwie uit de babytijd is of dat het een vage herinnering is uit de wilde jaren der adolescentie. Houden zo Tal (0-1). Fijn was om te zien dat The Wall (5) en Claim (4) er ook relaxed bijzaten en het lag rond 3 uur alleszins voor de hand om met redelijke zekerheid te kunnen poneren dat deze boeven hun nullenreeks tot staan zouden weten te brengen. De eerste boef won een stuk, maar zwart compliceerde slim en wist een rem uit het vuur te slepen (0,5-1,5). Daarna gingen in tijdnood Yoch-3 (1) en PPP (2) eraf. Yoch speelde een sterke partij, dreigde de zwarte damevleugel te overlopen, maar zwart hield lang stand. In tijdnood greep ons nestdotje helaas mis na duidelijk gewonnen te hebben gestaan (1,5-1,5). Ik kreeg daarna wel een biertje in hem en dat was dan weer een primeur (voor mij dan). PPP werd in tijdnood opgeknapt tegen de sterke Richard Berendsen. De partij was in orde, pionoffer met compi, maar het afspel was minder (2,5-1,5). DeNaaijerd (6) haalde een lastige remise, maar sjonge wat speelt de man origineel, innovatief en avantgardistisch. Op een gegeven moment stond zowel bij DeNaaijerd als bij Claim de koning op f8 en de dame op e8. Dat moeten we allemaal gaan doen! De remise van Claim was een stuk royaler dan die van DeNaaijerd, eindelijk weer een Claim met vertrouwen achter het bord. Maar ja, we stonden nog steeds achter. DeNeut (8) had het de hele partij een tikkie moeilijk en werd in het verre eindspel te grazen genomen. Het fijne hiervan was dat Sul (7) hierdoor als laatste nog bezig was, en dat zien we met z’n allen graag. Ook de andere wetmatigheid ging weer op. In de 3e klasse KNSB is Sul als laatste bezig met een pion minder, in de OSBO Promo is Sul als laatste bezig met een pion meer. Deze keer werd het remise. 5-3 dus voor Meppel.

Helaas vanavond naar huis gegaan, was al 3 dagen op pad, maar het was een leuke dag. De twee lange ritten in de Vossenkar waren memorabel, met gesprekken op niveau (de Sleutelruilperiode van Claim, de Schepping en de Evolutie, het niet deugen van C-14 dateringen, en nog vele andere onderwerpen, vaak aangedragen door de immer nieuwsgierige Naayerd). Hoogtepunt was eigenlijk het Kets-incident bij de Vredehorst. Dat verzin je gewoon niet.

En tenslotte hulde aan Meppel. Wat een unieke speellocatie. Een hele ouwe kroeg aan het centrale pleintje. Alles oud en hout en piepen in de bovenzaal, prachtige schilderijen aan de muur van zich aan zondige zaken lavende apostelen en ook nog een erg fijne tegenstander. De broertjes Pauptit eindelijk eens gezien, je spreekt die naam dus niet uit zoals je het leest maar zoiets als Peu Petit. Dat waren ze allebei ook, sympie vriendenclubje die Meppelaars. En die Berendsen, sterke speler natuurlijk, maar wat een aardige gozer! Leuk om dit team nog terug te zien bij de gezamenlijke laatste ronde in de Peacehorst. Ze verdienen het wel om eindelijk eens kampioen te worden.

(naam schrijver niet bekend; kh)

  • 1. Bart    1
  • 2. Richard 1
  • 3. Alwin   0
  • 4. Roel    1/2
  • 5. Gerhard 1/2
  • 6. Rienk   1/2
  • 7. André   1/2
  • 8. Kees    1

en als we dan toch bezig zijn met jatten, plunderen we ook ff de osbo-site;

2e ronde

SMB 3        – Het Kasteel  3  – 5

Schaakstad 4 – SMB 4        5½ – 2½

UVS 2        – Bennekom     1½ – 6½

PSV/Dodo     – ASV 3        3½ – 4½

Meppel       – Wageningen 2 5  – 3

 

Promotieklasse Mp Bp 1  2 3  4  5 6 7 8  9   10

1.  Bennekom       4  11 x  . .  4½ . . . .  6½  .

2.  Meppel         4  10 .  x .  .  . 5 5 .  .   .

3.  ASV 3          4  9½ .  . x  .  . . . 4½ 5   .

4.  Schaakstad 4   2  9  3½ . .  x  . . . .  .   5½

5.  SMB 3          2  9  .  . .  .  x 3 . .  .   6

6.  Het Kasteel    2  8  .  3 .  .  5 x . .  .   .

7.  Wageningen 2   2  8  .  3 .  .  . . x 5  .   .

8.  PSV/Dodo       0  6½ .  . 3½ .  . . 3 x  .   .

9.  UVS 2          0  4½ 1½ . 3  .  . . . .  x   .

10. SMB 4          0  4½ .  . .  2½ 2 . . .  .   x

 

3e ronde (11 november)

Het Kasteel – Wageningen 2

ASV 3       – Meppel      

Bennekom    – PSV/Dodo    

SMB 4       – UVS 2       

SMB 3       – Schaakstad 4

Één reactie
  1. Dit zou al weken geleden hierop gezet zijn, maar door gebrek aan wilskracht van sommige/bijna de helft van de MSV1-mensen, dacht ik toch maar niet het volgende erop te zetten. Doch, om Alwin een plezier te doen:

    Richard’s partij: In de vroege opening behaalde mijn tegenstander Eric Smaling met zwart gemakkelijk gelijk spel. Toen hij ambitieus zijn loper wilde fianchetteren kon ik het spel verscherpen. Ik won een pion maar Eric had compensatie. Hij vond niet de beste voortzetting en verloor een kwaliteit. In de tijdnoodfase die daarop volgde gaf ik echter een belangrijke pion weg waarna zwart weer voldoende tegenkansen had kunnen krijgen met zijn loper op de lange diagonaal langs mijn koning. Hij speelde het echter ook niet optimaal, ik kon dameruil afdwingen. Hij probeerde dit te voorkomen maar gaf daarbij zijn loper weg. Toen gaf hij op.

    Kees kwam met wit goed uit de opening en voerde de druk steeds verder op,
    tot er rond de 30e zet een stevige aanval op het bord stond; zijn
    tegenstander zag geen andere mogelijkheid dan een pion te offeren voor
    tegenspel; dat kreeg hij ook en het zag er even gevaarlijk uit, maar na de
    tijdnood waren de meeste stukken afgeruild en stond er gewonnen eindspel op
    het bord wat simpel uitgetikt kon worden.

    Alwin speelde met zwart aan bord 3. Hij kwam in de Najdorf al snel prettig
    te staan. In plaats van zijn ontwikkeling te voltooien, probeerde hij
    echter volkomen onnodig door middel van een combinatie snel af te wikkelen
    naar een beter eindspel. Een rekenfoutje betekende verlies van materiaal
    zonder enige compensatie. Hij spartelde nog wat tegen, maar moest niet
    veel later opgeven.

    De partij van André (zwart aan bord 7) was niet bijster interessant.
    Na de opening accepteerde André een dubbelpion voor aanvalskansen. Deze kwamen er ook, maar wit kon zijn vele gaten net op tijd dichten.
    In de tijdnoodfase kon André het juiste plan niet vinden en enkele offerkansen kosten veel bedenktijd. Te veel om het risico van een offer te kunnen nemen. De laatste 6 zetten moesten binnen 30 seconden worden uitgevoerd en dat kostte een pion. Toen André de 40ste zet met nog ruim 3 seconden op de klok had gehaald bleef een slechte stelling met minuspion over. Er was niets anders te doen dan proberen de remise te houden. Dat lukte eigenlijk vrij makkelijk en comfortabel; de tegenstander bakte er niet veel van en André’s stukken vonden steeds de juiste velden. Toen er nog slechts een licht stuk en twee om één pion over was, zag ook de Wageningen-speler in, dat er verder niets meer te halen viel. De laatste uitslag van de match betekende dat we met 5-3 hadden gewonnen.

    En mijn partij (bord 4): Mijn opening leek goed, want de zwarte koning moest al snel uitwijken naar f8. Hiervoor had ik echter al wel een loper tegen een paard geofferd en dat bleek later van groot belang te zijn. De stelling van de tegenstander verbeterde zienderogen en al snel moest ik dameruil toestaan. Hierdoor bleef een grafstelling over voor wit, met oa een slechte pionnenstructuur met zwakke velden tegen een gezonde stelling met een loperpaar (in open stelling). Door snel tegenspel via een incorrect (lang leve fritz…) schijnoffer kon ik de eerste aanvalsgolf even stoppen. Al snel erna kwam de tweede en ook deze werd gestild met een, zoals later bleek (lang leve fritz…), incorrect schijnoffer. Mijn tegenstander bleek geen computer en hij hield slechts een toreneindspel over met toch nog wel enige druk. Deze verdedigde ik wel correct en ik wist af te ruilen naar een totaal remise-toreneindspel met ieder 1 vrijpion. De teamleider van de tegenstander meende nog even grappig te moeten zijn door mijn tegenstander deze door te laten spelen, maar gelukkig bood hij de zet erop zelf remise aan. Een gestolen remise betekende grote winstkansen voor ons, omdat Kees op winnen stond.

    Volgende keer weer gewoon zelf schrijven en niet jatten, voor het clubgevoel :).

.