Meppel 1 wint van Arnhem

Afgelopen zaterdag stond de 3e ronde van de KNSB competitie op de agenda. Na de verloren wedstrijd tegen Soest moesten we op zoek naar eerherstel. Omdat we ditmaal zonder Richard zouden spelen, dachten we vooraf een behoorlijke kluif te gaan krijgen aan de Arnhemse schaakacademie, een team met een mix van oudgedienden en jeugdige spelers.

Ondanks algehele malaise bij de NS – ik moest zelf bij Dennis bedelen om mee te mogen, omdat ik anders niet binnen 2,5 uur (!) in Meppel zou kunnen komen en de bord 1 speler van Arnhem had de dag ervoor na een avondvlucht uit Rome (rookie mistake) ook al de onmogelijkheid ervaren om nog thuis te komen – begon de wedstrijd om 13:00 uur met alleen de kopman van de Arnhemse ploeg iets te laat. Die was dan wel weer als eerste klaar. In een Alapin werd de vrede al snel getekend. Basje had soepel naar een eindspel afgeruild, waarna alleen maar de torens, ongelijke lopers en wat zwaktes bij zijn tegenstander overbleven. Een stelling waarin je dus je tegenstander urenlang zou kunnen grillen. Bas jr houdt echter van bloedrood. Ik laat hem in ieder geval niet voor mij barbecueën.

Op bord 3 kwam Dennis vlotjes met een gelijke stelling uit de opening. Op zet 13 had zijn tegenstander eigenlijk net zo goed op kunnen geven, want er ging met een wel heel simpel paardvorkje een kwaliteit af. De rest was een kwestie van techniek.

Zelf trof ik op bord 2 de sterkste speler van Arnhem: IM Willy Hendriks. Zonder zijn medeweten herhaalde de opening zich die we nog geen 2 weken geleden tijdens een online blitzpartij al eens tegen elkaar hadden gespeeld. Ditmaal koos hij voor een ander plan, maar dat was (ook) niet zo’n succes.

In deze stelling koos mijn tegenstander voor 18. …f5 met remiseaanbod. Na andere zetten heeft wit een klein voordeeltje en gaan we er nog even een tijdje goed voor zitten. Maar voor …f5 leek zwart me nou niet bepaald klaar. Voor de goede vorm nog even met de teamleider overleggen, maar die gaf groen licht voor eigen inzicht. En als je later nog je mond open wilt doen over het feit dat Bas jr het best wat langer had mogen proberen, dan moet je volgens mij zelf maar het goede voorbeeld geven. 19. exf5, Pxf5 20. De4, Pfd4

21. Pxd4, Pxd4; 22. Txd4!, cxd4 een simpel kwaliteitsoffer: je hebt al een pion, de tegenstander heeft geen actieve stukken, wij alleen maar, de witte velden op de zwarte koningsvleugel zijn rijp voor de sloop en de zwakke pionnen van zwart zijn er ook altijd nog. Maar hoe nu verder?

Simpel en sterk was 23. Txd4. Na deze zet gaat wit verder met bijv. Pd5, Ld3 en zwart zal al snel een kwaliteit terug moeten geven. Dat had ik gezien, alleen dat zou betekenen dat wit nog een eindspel moet winnen. Ik meende een andere winst te zien…

23. Ld3!? dxc3, snel gespeeld door mijn tegenstander met de gedachte: als dit niet meer kan, kan ik net zo goed opgeven. 24. Te1? . De verkeerde volgorde: 24. Dh7+ was beter. Na deze zet kan zwart kiezen tussen Kf8, maar dan geef je meteen de toren weer terug of 24. … Kf7. Als wit nu 25. Te1 speelt hebben we een bijzondere stelling die bijna geen mens kan verdedigen: wit staat een toren achter, zwart is aan zet, maar alle zetten die een verdediger erbij willen halen verliezen. Alleen na cxb2 en d5 is er geen winst te vinden en moet wit genoegen nemen met eeuwig schaak. In mijn overpeinzingen na …f5 had ik even gemist dat 25. Lg6+, Kf6 26. Lh5 niet wint na … Lf5, en speelde ik Te1 om te voorkomen dat zwart bijv. na 24. Dh7+, Kf7 25. Te1 nog Te7 kan spelen. Dat verliest alleen na Txe7, Kxe7, Dxg7+, Ke6, Lf7, wat uiteindelijk mat loopt.

Na 24. … Dc7! heeft zwart echter een extra keuze: 25. Dh7+, Kf8! en nu gaat Lg6 niet, omdat zwart Dxc4, Dh8+, Dg8 heeft. Na 25. Te3, Lb7 25. (… Df7 kan ook om door te spelen met dame tegen 2 torens, maar is onduidelijk) was het tijd voor de noodrem: 26. Dh8+, Kh7 27. Dh7! en vanwege de dreiging Lg6+ heeft zwart niet beter dan 27. … Kf8 waarna de remise getekend werd door zetherhaling.

Op bord 4 ging Micha kopje onder. Na de opening koos hij niet voor het beste plan, waarna zwart een gelijke stelling wist te krijgen. Rond zet 25 kreeg Micha echter visioenen.

Vlak hiervoor had Micha zijn loper via c1 naar b2 gemanouvreerd. Nu wil hij op de lange diagonaal de tegenstander pijn gaan doen. De beste manier is om hier 25. Tg4 te spelen. Na 25. …Pg6 staat het paard op de koningsvleugel en kan je switchen naar de zwakte op b5 met 26. Tb4 al dan niet gevolgd door a4. Micha dacht het nog beter te kunnen doen met 25. Txd8+, Txd8 26. De5, Pf5 en nu kwam hij erachter dat na het geplande 27. g4 eerst 27. …Td5, 28. Dc3, b4 komt en de witte dame moet van de lange diagonaal af. Micha vond de weg niet meer terug. Na 27. Tc1, h5; 28. h3, Td2; 29. g4, Df3 was het zwart die won.

Daarmee was de stand gelijk, maar dat zou niet lang duren. Gerhard kwam op bord 6 tot winst. Hij had de hele partij wat druk gehad op de zwarte damevleugel, maar alles was binnen de perken gebleven voor zijn tegenstander. Dat veranderde toen hij zomaar een twee pionnen kostende bok schoot. Hij gaf meteen op. Dat was misschien wat te vroeg (het tegenovergestelde van grote Bas).

Op bord 8 speelde Fokke remise. Fokke offerde een pionnetje voor een toren op de zevende rij, waar het siliconenbeest het niet zo mee eens is. De pion had Fokke echter snel weer terug, terwijl hij de druk hield op de zwarte stelling. Uiteindelijk wist Fokke daardoor ook een pion te winnen. Wat overbleef was echter een 3 pionnen tegen 2 pionnen eindspel op de koningsvleugel. Dat is natuurlijk moeilijk om te winnen. Het eindigde in remise.

Matchwinner én gebeten hond was Rienk. Rienk, die afgelopen seizoen nog 1 uit 9 gescoord had, had het geluk aan zijn zijde. Dat dit helemaal niet nodig had hoeven zijn, bewijst de volgende stelling.

Wit heeft al een pion en een stelling weggeblunderd. Na 21. c4 koos Rienk echter voor een tegen zijn natuur indruisende actieve zet: 21. … Pd4?. Dat was dodelijk. Na 22. Lxd4!, Dxa3; 23. Lc3 is de dame namelijk ingesloten. Vernuftig weet hij de partij voort te zetten met 23. … Lh6, 24. Ta1, Td2; 25. Lxd2, Dxa1; 26. Lxh6 maar wit staat wel beter. Toch scoorde Rienk een puntje. Daarvoor gebeurde het volgende. Op zet 39, in een hele simpele stelling, begint de tegenstander van Rienk te denken en gaat door de vlag. Hij dacht al bij zet 40 te zijn, maar uiteindelijk blijkt dat beide spelers, zet 20 hebben vergeten op te schrijven, maar dat had Rienk gezien en zijn tegenstander niet. Rienk claimt, arbiter Sibbele bevestigt dat er maar 39 zetten gespeeld zijn en tegenstander stormt zonder verder nog woorden te zeggen de zaal uit. Daarna komt er een complottheorie en een reeks verwijten aan het adres van Rienk ons ter ore. Om even mee te genieten: Rienk zou opzettelijk zijn zet een zet verder hebben opgeschreven en zou angstvallig zijn notatieformulier na zet 36 uit het zicht hebben gehouden om te voorkomen dat zijn tegenstander zijn fout zou onderkennen. Ook zou hij angstvallig de klok in de gaten hebben gehouden en triomfantelijk hebben geclaimd. Daarnaast wordt er nog geopperd dat Rienk maar had moeten melden dat zijn tegenstander een zet had vergeten (!). Ik heb zelden zulke kolder gehoord en de mensen die Rienk kennen weten wat voor onzin het is. Meerdere getuigen van onze kant hebben iets volstrekt anders gezien, waarbij opgemerkt moet worden dat er geen enkele Arnhemse speler het verder meegekregen heeft. Ook op de krappe tafels van Oasis bleef het notatieformulier in zicht en van een triomfantelijke claim was geen enkele sprake. Daar komt bij dat Rienk de schuld geven van zelf je zetten niet goed opschrijven mij de omgekeerde wereld lijkt, net als het moeten melden van het feit dat je een zet hebt vergeten. Als iemand mij de zet voor de tijdcontrole in diepe tijdnood daarover zou aanspreken, kan hij erop rekenen dat hij als antwoord een bloedneus en/of een 2-minuten tijdstraf krijgt. Overigens geef ik wel toe dat sommigen van ons team wat minder triomfantelijk het punt van Rienk hadden kunnen vieren, mja, het is niet anders. Ik meld onze versie van de gebeurtenissen maar in dit verslag, omdat bovenstaande onzin een weg gevonden heeft naar social media. Rienk vond het al niet fijn om zo te winnen, maar die lol is er nu helemaal vanaf. Mijn lol overigens niet, maar ik herinner me dan ook dat kleine Roel ooit eens een van de Arnhemse tegenstanders in nog geen 15 zetten veegde, die vervolgens bij ondekbaar mat een uur ging rondlopen in de speelzaal zonder op te geven, waar ik wat ludieker tegen protesteerde dan met verwijten.

Grote Bas bleef als laatste schaken. En dat bleef hij doen. En doen. En doen. Op een gegeven moment zou hij 4 pionnen achter hebben gestaan en werd er geopperd dat onze teamleider hem zou vragen om op te geven. Waanzin, gewoon doorspelen tot het bittere eind natuurlijk. Wij hebben in ons verleden al zoveel gewonnen stellingen zien kantelen! Deze kantelde wel een beetje, want 4 pionnen werden er 2, maar het technisch gewonnen toreneindspel werd uiteindelijk toch gewonnen door Bas zijn tegenstander.

Daarmee was de 4,5-3,5 overwinning (een Meppelse specialiteit) een feit. Of het echt eerherstel is, weet ik zo net nog niet na wat er gebeurd is met Rienks partij, maar we zijn sportief gezien wel weer op de goede weg. Na afloop werd er nog met een groot deel van het team gezellig gewokt. Op naar de volgende wedstrijd!

Plaats reactie