MSV 3-8 verliest nipt

S.V. de 7 pionnen ( 2-8) – M.S.V. (3-8 )    4,5 – 3,5

 

In de eerste ronde in nieuwe samenstelling van de 8-tallen, moesten we tegen het sterker geachte (volgens H.V.!) ‘de 7 pionnen’.

We vertrokken met frisse moed naar Epe. Na de prettige ontvangst en de gebruikelijk plichtplegingen (waar is de wedstrijdleider?) gingen we er eens goed voor zitten.

Op bord 1 was Henk Vosmeijer al gauw klaar. Hij verloor van weliswaar een sterke Epenaar en dat was dus geen beste start van de avond. Op bord 3 ging het een stuk beter. Als invaller trad Wessel Adema op (die toch vakantie had), en hij ging voortvarend te werk tegen de Epense teamleider. Deze had geen goed tegenspel tegen onze talentvolle jeugdspeler  en Wessel won. We stonden gelijk.  (Bedankt Wessel!)

Op bord vijf speelde onze captain Leo Bosma. Leo is altijd goed voor punten en ook vandaag sleepte hij er een remise uit. Er klonken allerlei opgewonden kreten op van bord 8. Daar speelde Harald Dunnink. Ik had al eens gekeken en het zag er toen niet zo rooskleurig uit. Toch kon hij nog een mooie aanval opzetten en scoorde een punt. Prima gedaan Harald!! Het ging steeds beter. Zeker toen Wiecher Horzelenberg die steeds een kwaliteit achterstond, bij zijn tegenstander de druk erop hield zodat deze bleef zitten met een werkeloze toren. Hij won! Het stond 3,5-1,5 voor ons, en er gloorde hoop aan de horizon. Nog 3 partijen te gaan.

Op bord 7 speelde Ad Roodhuijzen in een gelijk opgaande strijd. Echter in het eindspel ging het niet helemaal goed en hij verloor. Op bord 2 speelde onze taaie speler Dick Metz. Ook daar ging het gelijk op maar ook deze ging uiteindelijk toch verloren.  Op bord 4 speelde ondergetekende. Mijn tegenstander (met de hoogste rating van hun team!) speelde het Dame-gambiet. Niet mijn favoriete opening om tegen te spelen maar ik kwam toch uiteindelijk redelijk uit de opening.

Ik morste weliswaar een pion maar had wel hoop op een resultaat. Ik bood mijn tegenstander zelfs nog genereus remise aan maar hij negeerde dit. In het eindspel bleek dat vermaledijde pionnetje toch voldoende voor hem te zijn, en ik moest helaas de handdoek gooien.

Teleurgesteld maar toch niet ontevreden trokken we huiswaarts.

Wie weet lukt het de volgende keer.

Piet N

Plaats reactie