MSV 4 – Pegasus 2 3-3

Eindelijk is het vierde gelukt van de hatelijke nul verlost te worden, maar het koste wel moeite.

We waren niet op oorlogssterkte maar het moet te doen zijn, aldus onze analist Theo Peereboom die vooraf studie maakt van de tegenstander en vertelde de ratings deze keer niet zo hoog waren als de laatste keer.

Vol goede moed begonnen we te spelen en het werd een interessante avond.

Op bord 6 speelde ‘good old’ Cor Panhuis een goede pot en liet al halverwege de avond het eerste punt optekenen. Een goed begin ……… u kent dat wel.

Vervolgens kwam Bintze Bakker (spelend op bord 4) vragen of hij het remiseaanbod mocht accepteren. Hij kreeg toestemming dit te doen en 1 ½  punt stond op het score bord.

Op bord 5 hadden we Ton Staring ingezet als “pinch-hitter” gezien zijn goede score de laatste tijd in de B poule. Helaas kwam er een vork op zijn dame, en zo ging het punt naar Pegasus. We stonden gelijk.

Nu moesten de eerste 3 borden het maar laten zien.  Op bord 3 speelde de ‘coming man’ van de club Martin Slagter. Altijd goed voor een verrassing, en dat werd het ook. In verloren stelling ging hij stug door en ……. een kreet kwam van het derde bord. Zijn tegenstander gaf zowaar een toren cadeau en Martin ging er met de zege vandoor.

Zou het dan toch gaan lukken?

Op bord 2 kwam onze analist Theo er niet uit. In tijdnood en met achterstand was het niet meer te redden. Tenslotte mijn partij op het eerste bord tegen de onbekende Antal  Ravestijn. (Hij beweerde geen Russisch bloed te hebben!)

De eerste 20 zetten waren passief van beide kanten en volgens Antal slaapverwekkend. Dat klopte want hij gaf mij de kans bij de 20e zet om een loper te winnen hetgeen mij hoopvol stemde. In een interessant eindspel lukte het mij niet (in tijdnood gekomen o.a. door een defecte klok!!!) de partij in winst om te zetten en accepteerde ik, enigszins knarsetandend, de remise.

We zijn op de goede weg dus wie weet gaat het ons nog een keer lukken!

 

Piet Nieuwenhuizen