MSV2-Lelystad

Afgelopen dinsdag presenteerde het nieuwe Meppel 2 zich voor haar eerste wedstrijd van het seizoen. Nieuw? Inderdaad. Bas doet niet meer mee, en Willem heeft de komende periode geen tijd om te spelen.
De avond begon met slecht nieuws: Marco was ziek, dus moest ik een beroep doen op een invaller. Tergend langzaam begon de speelzaal zich te vullen met spelers van het tweede. Met de mensen die er al waren overlegde ik over de opstelling en kleurverdeling. Het zag er ongeveer zo uit:

  • 1. Menno (zwart)
  • 2. Roelof
  • 3. Stefan
  • 4. Boen
  • 5. Alexander
  • 6. Ton
  • 7. Thieu
  • 8. Marc

 Boen, die er niet was, had de partij voor de match verloren tegen iemand die er nu ook niet was.
  
 Het was duidelijk dat er iets moest gebeuren. Met een punt achterstand en het gemis van twee ervaren spelers zou het een zware match worden. In de loop van de avond keek ik af en toe op de andere borden, en mijn mening werd daardoor niet gewijzigd. Thieu had met zwart gekozen voor de Caro-Kann verdediging. Voor de mensen die hier niet vertrouwd mee zijn vertel ik het volgende. Misschien kent U die puzzels in opbergdozen die je na gebruik weer op kunt ruimen, mits alle stukjes exact hetzelfde worden teruggelegd. Iedere kleine verandering leidt ertoe dat het deksel er onmogelijk op wil. Zulk soort associaties kwamen bij mij op toen ik de zwarte stelling zag. De lichte stukken stonden elkaar in de weg, en ik zag geen zetten meer waarmee zwart zich normaal kon ontwikkelen. De witte stukken domineerden het bord en oefenden druk uit op b7 en f7. Het duurde niet lang voor Thieu het hoofd moest buigen voor al dit geweld. 
 Alexander had al vroeg een stuk geofferd en de rokadestelling van wit opengereten. Ik zag helaas niet hoe de aanval moest doorslaan. Alleen de dame was betrokken bij de aanval, die in toom werd gehouden door de witte lopers en een paard. Na dameruil had Alexander een zwaar eindspel voor de boeg. Hij speelde tot het einde van de avond door. (Zie slot)
 Stefan had een solide Pirc neergezet met zwart. Zijn tegenstander besloot het niet al te lastig te maken en bood al spoedig remise aan. Na enig overleg besloot Stefan dat hij geen brood meer zag in zijn stelling en nam het aanbod aan.
 Marc was goed uit de opening gekomen. Zijn pionnen bestreken het centrum en hij kon kiezen waar hij zijn lichte stukken neer wilde zetten. Helaas koos hij geheel voor de linkerkant van het bord. Toen de aanval op zijn koning op de rechter flank losbarstte had hij hier onvoldoende verweer tegen. De volgende keer maar lang rokeren dan…
 Ton leek aardig te zijn begonnen aan de partij. Zijn gebruikelijke agressieve stijl en snelle spel zouden ook vanavond weer veel betekenen. Van een mooie koningsaanval kwam nu niets terecht. Zwart ruilde naar een eindspel toe en ik meen dat hij mooie lopers had. Na het verlies van enkele pionnen dacht ik dat de match snel voorbij zou zijn. Ton gaf het niet op en gooide zijn enige vrijpion naar voren. In de tijdnoodfase werd zijn tegenstander het slachtoffer van een karakteristieke eindspelwending. (Staat in het boekje van de zesde stap en Yge Visser heeft soortgelijke stellingen  behandeld.) Dit is zo’n beetje het idee. Een stuk kan een beetje zijn verschoven en er kan een pion missen.

diagram-msv2-1.gif

Wit maakt remise met 1.Td8 Txa7 2.Kxe4. Dat is natuurlijk niet de vraag. Wat deed Ton?

1.Th8 Txa7 2.Th7+ 1-0

Na deze plotselinge winst hadden we nog een theoretische kans om 4-4 te maken. Menno en ik moesten allebei winnen, en Alexander moest zijn verloren stelling remise houden. Menno had geen duidelijk voordeel en de weegschaal kon nog beide kanten opslaan. Tegen het eind van de partij ontpopte hij zich tot een ware sultan van de schwindel. Hij zette alles op een laatste truc en won de partij. Een knappe prestatie, maar volgens sceptici maakte hij gebruik van zijn vakkennis om het beste moment voor de truc te bepalen.
 Ik zag me geconfronteerd met de Boedapester en kreeg een pion, die ik later netjes teruggaf. Tot het moment dat het helemaal mis ging was ik redelijk tevreden over mijn stelling. Het zal bekend zijn dat een sterk paard op c4 de witte stelling behoorlijk onder druk kan zetten. Dit zien we bijvoorbeeld in het Nimzo-Indisch, waar wit een geïsoleerde c-pion heeft. Het is echter nog erger als zwart  een octopus kan installeren. (Pd3 gedekt door een pion op c4!) Mijn tegenstander had enkele zetten voor de partijstelling remise aangeboden, maar zolang Alexander stand hield zou ik gewoon doorspelen. Ik wachtte nu dus lijdzaam af tot zwart de a- of b-lijn zou openen en de torens zouden binnenvallen op de eerste of tweede rij. Er gebeurde echter niets. In de tijdnoodfase liet zwart zomaar het paard ruilen tegen de loper en vielen mijn torens binnen. Het had allemaal geen zin meer, omdat Alexander de partij rond die tijd verloor. Toch won ik de partij. 

diagram-msv2-21.gif

Zie diagram. Een sterke octopus op d3 bindt de witte strijdkrachten.

Samenvattend ziet het geheel er als volgt uit:

  • 1. Menno: 1
  • 2. Roelof: 1
  • 3. Stefan: ½
  • 4. Boen: 0
  • 5. Alexander: 0
  • 6. Ton :1
  • 7. Thieu: 0
  • 8. Marc: 0

Het werd 3,5 – 4,5 voor Lelystad, een van de ergste uitslagen om mee te verliezen. Hopelijk gaat het de volgende keer beter.

Roelof de Wolde

Meppel, 17-10-2006

2 reacties
  1. Ha die Roelof,

    Inderdaad een dramatsche uitslag.
    Je kan beter verliezen met 3 – 5 of 2 – 6 als het toch moet.
    nou heb je toch altijd het idee wat als…

    maar ik zie geen diagrammen!!!
    (mai ze ff)

  2. met 4,5-3,5 verliezen is niet leuk!! WINNEN daarentegen is uiteraard WEL LEUK wat de punten betreft 😉
    DAN NU:
    wat de wedstrijd van MSV2 betreft op maandag 12 februari 2007 in KAMPEN is tegen O&O 1… en niet ons 2de zoals op jullie speelkalender staat!

.