Nog 1 te gaan! Meppel 1 heeft alles in eigen hand

Ook de 8e ronde van 3C werd gewonnen door Meppel 1. Wageningen 2 bleek niet bij machte om deze kampioenskandidaat af te stoppen. De teller bleef uiteindelijk steken op 5 1/2 – 2 1/2.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik opgelucht ademhaal. Deze tegenstander heeft in ons rampseizoen van twee jaar geleden nog ervoor gezorgd dat wij uiteindelijk niet promoveerden. Om even een beeld te schetsen: drie rondes voor het einde hadden we aan 1 overwinning genoeg om kampioen te worden. De 1 na laatste wedstrijd tegen Wageningen 2 werd zelfs opgeluisterd door een fotograaf die de toekomstige kampioen op de foto kwam zetten. Uiteindelijk werd het 4-4 tegen Wageningen, verloren we de slotronde. Twee promotieplekken en Meppel werd derde.

Reden te meer om dit jaar goed op onze hoede te zijn en geen overhaaste dingen te doen. Er werd dan ook rustig gewacht tot een paar minuten voor 1 (ik was te laat), voordat de fotograaf de foto voor dit jaar nam. Ook al ben ik atheist, om nu de goden te verzoeken leek me toch wat gevaarlijk. Het is in ieder geval duidelijk: om in Meppel 1 te mogen spelen moet je lef hebben!

Onze opstelling getuigde daar ook van. In de verwachting dat Wageningen tactisch ging spelen, werd Bart op het eerste bord geplaatst en Yge op het derde. Het was een schot in de roos! Het enige wat ik niet voorzag was echter dat hun sterkste speler op het vijfde bord plaatsnam, wat betekende dat het voor Gerhard een zware middag zou gaan worden.

Op het tweede bord speelde de lefgozer die als eerste klaar was: Richard. Vroeg in het middenspel was er niets aan de hand, tot zijn tegenstander plotseling zo maar een kwaliteit wegblunderde. Ik denk dat zwart daarna twee goede kansen op redelijke tot behoorlijke compensatie miste. Richard maakte het in ieder geval af: 1-0.

Als tweede was Rienk klaar op het 7e bord. Hij speelde met zwart een prachtige partij. Heel vroeg in de opening verloor zijn tegenstander onnodig een tempo, waarna Rienk het centrum wist in te pikken. In het middenspel kreeg wit twee zeer zwakke pionnen op de d-lijn (met een zwarte pion tussen beide). Het loperpaar van Rienk bleek verdedigend zo sterk en de witveldige loper aanvallend zo irritant, dat zijn tegenstander zich gedwongen zag tot ernstige passiviteit. Rienk strafte dit fantastisch af. Zijn plan was het volgende: Tc8-c1-a1! gevolgd door Db3-a2-b1!! De onderste rij was onverdedigbaar en Rienk kon zo het punt binnenhalen, 2-0.

Yge speelde dus om tactische redenen op het derde bord. Daar trof hij Jef Verwoert aan, zoals ik ook had gehoopt. Op een cruciaal moment offerde Jef krachtig een pion in het centrum. Zijn vervolg was echter niet de beste, zoals Yge na de partij aangaf. Hij ging voor damewinst, maar daarvoor moest hij een handvol stukken inleveren. Yge consolideerde zijn stelling en begon zijn stukken samen te laten werken. Men zegt dat vele handen licht werk maakt en dat bleek ook in deze partij: in de slotstelling ging er door pure activiteit nog een stuk verloren voor wit, waarna hij opgaf: 3-0.

Daarna deed Wageningen wat terug. Fokke leed helaas weer een nederlaag. Maar niet getreurd, volgende ronde zal hij ons het kampioenschap schenken. Een domper was dat hij in deze partij niet ergens gewonnen heeft gestaan, zoals in nagenoeg iedere andere partij dit seizoen wel het geval was, 3-1.

De 4-1 maakte ik zelf daarna. Mijn tegenstander koos een interessant, maar te langzaam plan om aan het eind van de opening zijn paard van d7 terug te spelen naar b8 op weg naar het sterke veld b4. Het gevolg was dat mijn centrumpionnen dwars door de zwarte linies gingen. d5 stond er al, e5 was na …Pb8 niet te voorkomen. Wit kreeg zo enorm veel ruimte, doordat ik mijn centrum rustig kon dekken. De pionnen bereikten uiteindelijk zelfs gezamenlijk d6 en e6! De winst leek voor het grijpen, maar zwart wist het allemaal nog net te verdedigen. In het tijdnoodduel wat volgde, begon ik de controle wat te verliezen. Uiteindelijk kon ik echter met een simpel trucje een stuk winnen en mijn laatste centrumpion laten promoveren. Hoewel dit zeker winnend was, moet ik hier wel bij vermelden dat ik in extreme tijdnood twee keer mat in 1 gemist had.

Gerhard moest zijn meedere erkennen in zijn tegenstander. Zoals gezegd moest hij echter met zwart tegen de sterkste speler van Wageningen. Van deze partij heb ik helaas niet veel meegekregen. Ik meen mij te herinneren dat wit heel rustig zijn stelling opzette. Ik vermoed dan ook dat het een geleidelijke overwinning was voor zijn tegenstander door diens ratingoverwicht, 4-2.

Na de tijdcontrole waren alleen Bart (1e bord) en Alwin (8e bord) nog bezig. Allebei hadden ze een toreneindspel. Alwin met actievere stukken, Bart met een vrije verre randpion meer. Beide waren zeer moeilijk te winnen.

De verstandigste was Alwin. Hij boodt op dat moment remise aan. Een wijs besluit, want zo krijg je nu eenmaal de titel matchwinner in het wedstrijdverslag. Bovendien zag ik allemaal spoken bij Bart en vreesde ik dat die te ver zou gaan, dus ik was zeer tevreden over de remise en het wedstrijdpunt van matchwinner Alwin. Natuurlijk, in een ander universum had hij het nog een uur kunnen proberen, maar het zou nog ontzettend moeilijk zijn geweest om dat eindspel te winnen. Een goed resultaat: 4 1/2 – 2 1/2.

Met de buit binnen kon Bart doen en laten wat hij zelf wilde. Vanwege tactische redenen had ik hem dus op het hoogste bord gezet, waar hij niet een van de sterkste spelers van Wageningen trof. Maar het was allesbehalve makkelijk, al vond ik hem in het middenspel wel beter staan, omdat hij het centrum in handen had en een aantal mooie (half)open lijnen met zijn torens bezette. In het eindspel had hij een veropgerukte a-pion meer en hadden allebei nog een g- en een h-pion. Weinig ruimte om makkelijk te winnen. Zijn tegenstander miste dan ook een aantal kansen op remise. Uiteindelijk kon Bart de g- en h-pion van wit winnen en de overgebleven zwarte a- en g- pionnen, beslisten het eindspel. Goed gevochten, inzet tot de laatste snik, mijn complimenten!

De avond werd vervolgens heerlijk met zijn twintigen afgesloten in Oasis, waar ook de Wageningers hun voorgenomen plan om te blijven eten gevolg gaven. En zoals onze spelers en onze supporters kunnen beamen: een betere zet is er niet!

De derby van het westen werd gewonnen door Voorschoten en ook PION maakte geen fouten. Zo gaat Meppel 1 de laatste ronde in aan de leiding met nog 2 andere teams. Maar gelukkig hebben we zo veel bordpunten meer dan onze achtervolgers, dat elke overwinning ons het kampioenschap zal bezorgen! Amersfoort is nog niet veilig en zal dus vechten als een leeuw. Het belooft een zinderende slotdag te worden!

7 reacties
  1. fantastisch jongens! Dit was een nette overwinning en weer een mooi verslag om te lezen van onze Luca Toni.

  2. Even dit moment aangrijpen om lyrisch te zijn over de prestaties van ons team: Yge bijna 2600, Richard bijna 2400, ik bijna 2300, Bart dikke 2200, Rienk dicht bij 2100. Mooie dikke uitschieters voor een heel aantal van ons!

  3. Mooi verslag Roel. Goed te lezen dat Meppel 1 er zo goed voor staat, alleen die ene wedstrijd moet nog wel geschaakt worden hoe mooi alles er ook uit ziet. Succes met de laatste wedstrijd!

  4. Ik ben het afgelopen schaakseizoen nog even aan het doornemen op deze zondagavond… Wat een leuke en bijzondere wedstrijden hebben we dit seizoen weer gehad, En ik las nog een mooi verslag van de match tegen wageningen. We zullen jullie missen!

    http://www.svwageningen.nl/forum/viewtopic.php?f=9&t=153

    Na 3 keer in 5 jaar is het definitief mijn favoriete uitwedstrijd, tegen Meppel. Het is wel een teringend reizen, maar bij aankomst word je in zoveel opzichten beloond. Dat snoezige pleintje in het hart van de stad, die gezellige kroeg/eetcafe Oasis waar de club speelt, het krappe speelzaaltje met uitzicht op de markt, krakende vloeren en gammele stoeltjes, het is gewoon helemaal zoals het moet zijn. En dan heb je nog erg weinig last van rumoer uit de kroeg of van de straat.

    Tot mijn verrassing stak bij aankomst ook nog een oud-Bornsesteeg-afdelingsgenoot de markt over, het kon niet op. Wij waren destijds allebei lid van Unitas en als 1 van ons daarheen ging belde de ander de een soms op. Je naam werd dan omgeroepen op Unitas (“telefoon voor…”) en daardoor leek je belangrijker dan je in feite was. De afdelingsgenoot is mede door die campagne nog in het bestuur beland, ik haalde de bibliotheekcommissie.

    Verder kun je in de Oasis ook uitstekend eten, zoals bleek na afloop van de met 5,5-2,5 verloren wedstrijd. Bij dat eten na die nederlaag niettemin, Wall, ook een flinke dosis vrolijkheid, want het blijft, zo zegt mijn Rindert altijd als ik weer thuis ben, “een spelletje”

    Laatste wedstrijd wordt een thriller, niets is nog beslist en voor slechts 2 van de 10 teams staat niets meer op het spel. We zullen zien of het volgend jaar Wageningen 2 – Wageningen 3 wordt, of toch weer KNSB. Meppel raken we wellicht kwijt. Weliswaar staan ze gedeeld aan kop met Voorschoten (onze laatste tegenstander) en PION, de voorraad Yge-Richard-Roel-bordpunten is zodanig dat elke overwinning in de laatste ronde volstaat. Ik zal ze missen, want dat had ik nog niet genoemd bij alle leuke kanten van Meppel: het hechte team en de hartelijkheid van de spelers.

    Hadden we kunnen winnen? Natuurlijk! Jef stond lange tijd prima tegen Yge Visser, maar hij verloor wel. DeNaaijerd had niks te vrezen van Richard B., maar hij verloor wel. Tal hield lange tijd aardig stand tegen de lichtste man op aarde die Donker van zn achternaam heet, maar hij verloor wel. Onze Richard speelde prima aan bord 1, had de remise voor het grijpen maar hij verloor wel. Claim verloor ook en prees zijn tegenstander uitvoerig (“Hij speelde zo goed”), maar DeNaaijerd dacht daar anders over (“Jij speelde zo slecht”). Alleen Fokke, het hele seizoen al slecht op dreef en de twee Pau-Petitjes waren bereid punten af te staan, 2,5 wel te verstaan.

    Het wordt in elk geval een leuke slotronde en na afloop zullen, ongeacht het resultaat, vele witte kletsers hun weg vinden in de welgevormde kelen van de 2e teamleden om later op de avond in de onwelriekende urinoirs van het Wageningse uitgaansleven tijdelijk of voorgoed het terrestrische met het aquatische te verruilen.

.