Teleurstellend verlies Meppel 1

Alle goede voornemens ten spijt, ging het eerste afgelopen zaterdag met 3 1/2 – 4 1/2 onderuit tegen die Manschaft von Lonneker. Liefst vier Duitsers hadden ze in de gelederen en dat waren ook zeker niet de minsten: veel jonge krachtpatsers, die, volgens hun teamgenoten, altijd wel voor een punt zorgden en dan ook nog eens een sterke IM voor Dennis om zijn tanden op stuk te bijten. Nee, het zou geen makkelijk middagje worden, maar ach, in tegenstelling tot wat de teamcaptain vooraf in zijn e-mailberichten had gegrapt, zouden we met 7-1 of 6-2 ook best wel tevreden zijn.

Vol goede moed kwamen we om kwart voor 1 aan bij de plaatselijke IJsclub in Lonneker, waar overigens het enige ijs in kilometers omtrek te vinden zou zijn geweest onder de neuzen van de bibberende schakers, als de verwarming niet vlak voor het begin van de wedstrijd toch nog was aangezet, waardoor het uiteindelijk toch bepaalde periodes nog aangenaam vertoeven was. Het hoogste bord bleek, zoals het eigenlijk ook wel hoort, het mooiste affiche te krijgen: GM tegen IM. Daaronder volgden op de borden 2 t/m 4 nog meer clashes tussen Nederland en Duitsland en mochten de borden 5 t/m 8 gaan uitmaken wie uiteindelijk de wedstrijdpunten zouden gaan binnenhalen. Met Menno als invaller voor de afwezige Alwin, hadden we vooraf nog goede moed dat wij dat zouden worden…

De eerste uitslag kwam vrij vlot na aanvang van de wedstrijd tot stand. Micha speelde op bord 3 ronduit slecht. Je hebt van die dagen dat je denkt dat je van iedereen zou hebben verloren en volgens Micha was dit er een van hem. De opening kende hij helaas net even iets minder in een iets minder gebruikelijke variant, maar wat zijn stelling echt niet kon hebben is de kwaliteit die Micha vlak na de opening weggaf. Toen dat voordeel vlot daarna uitgebouwd werd tot een vol stuk, gooide Micha de handoek in de ring: 0-1.

Gelukkig toonden we daarna veerkracht. Bart speelde een prima pot en wist op bord 5 te winnen. Hij had al zo’n riante voorsprong van twee pionnen op weten te bouwen dat hij niet eens meer een stuk hoefde te winnen. Zijn Tb8 werd dan ook op de terugreis door Micha bekritiseerd, maar soms, in tegenstelling tot zijn eigen vormcrisis, wint gewoon alles. Richard zette ons vervolgens op voorsprong door zijn eerste d4-partij ooit te spelen en te winnen. In het messcherpe Marshall gambiet van het slavisch, deed Richard enkel gezonde zetten en bewees dat in deze partij zijn positionele compensatie veel meer waard was dan die ene pion. Toen Roel ons ook nog op 3-1 zette, leek de overwinning al bijna binnen te zijn. Het leek er even op alsof hij erg slecht uit de opening kwam, maar daar lijkt de computer het vooralsnog niet mee eens te zijn. Hij brak in het centrum, kreeg voordeel en kreeg in tijdnood een pion cadeau. Ondanks het speeltempo met 30 seconden per zet erbij, kon zijn tegenstander de problemen niet meer binnen de tijd oplossen.

Helaas kwam de overwinning nooit meer in zicht. Hoe luidt het voetbaladagium ook alweer: je speelt 90 minuten en vervolgens winnen de Duitsers? In een team met zulke sterke Duitse invloeden kan het haast niet anders of ook hun Nederlandse spelers hebben iets van de Duitse mentaliteit overgenomen. Na de 90 minuten reguliere speeltijd, voltrok op de onderste borden in de resterende 20 minuten toegevoegde tijd een drama. In plaats van een redelijke uitkomst van 2.5 bordpunten, konden we namelijk na de tijdnood maar liefst drie nullen noteren! André had met zwart een goede stelling opgebouwd, maar de torens van zijn tegenstander konden uiteindelijk de open c-lijn innemen en uitbuiten, terwijl de zwarte torens inactief waren gemaakt op hun d-lijn door een ijzersterk paard op d5. Uiteindelijk ging er een pion af en zakte de stelling van André als een kaartenhuis in elkaar. Menno had de hele partij beter gestaan en dacht de winst binnen te kunnen halen. Helaas zat er een lek in zijn variant. Plotseling ging zijn tegenstander met de winst aan de haal, toen hij een eindspel met liefst twee verbonden vrijpionnen meer geroutineerd naar winst voerde. Fokke had misschien wel de duidelijkste winstkansen gehad. Ook hij stond de hele tijd beter, ook hij ging ten onder in tijdnood. Een verre vrijpion van zijn tegenstander kostte hem eerst een stuk, al betekende dat misschien nog niet helemaal het einde van de partij. Misschien had Fokke erna nog een remisekans gekregen als hij de randpion van zijn tegenstander in leven had gelaten in plaats van diens c-pion, maar ook dat was waarschijnlijk niet genoeg meer voor remise. De tussenstand was daardoor een teleurstellende 3-4 met enkel nog de strijd op het topbord onbeslist.

Dennis en Bernd Kohlweyer maakten er een interessante en razendmoeilijke partij van. Dennis dacht het in de opening goed voor mekaar te hebben met een duidelijke ontwikkelingsvoorsprong en een aanval op de vijandelijke koning. Hij bleek zich echter veel te vroeg rijk gerekend te hebben. De IM, die het vorige week in Groningen tijdens het schaakfestival nog aardig goed had gedaan met onder andere een overwinning op GM Wouter Spoelman, wist uiteindelijk gelijk spel te krijgen door in het centrum te counteren. De zeer moeilijke stelling was na de tijdnood veranderd in een eindspel van dame, toren en drie pionnen voor beide spelers. De dames gingen eraf, beide spelers wisten een pion buit te maken en toen was het nog een zuiver toreneindspel met 2 vrijpionnen op tegengestelde vleugels. Dennis leek de beste papieren te hebben, maar op 1 tempo kon zijn tegenstander nog net remise maken. Daar was zijn tegenstander erg opgelucht over, hoewel het in de analyse nog niet duidelijk werd hoe en of wit het eindspel had kunnen winnen.

Helaas staat het eerste dus weer met lege handen. Als je veel kansen krijgt, zul je ze nu eenmaal een keertje moeten benutten. Doe je dat niet, dan loop je tegen een 3 1/2 – 4 1/2 nederlaag aan. Dat was overigens niet een al te grote domper op de plezierige dag. Na afloop werd nog gezellig gegeten in Enschede en gingen we pas laat weer terug naar Meppel/Amsterdam. En in ieder geval was de wedstrijd binnen de wedstrijd, Nederland-Duitsland op bord 1 t/m 4, wel in een 2.5-1.5 overwinning geëindigd. Misschien kunnen we de volgende keer in Utrecht als team weer eens twee wedstrijdpunten pakken. In de tussentijd krijgen we in ieder geval nog een kans op revanche tegen Lonneker in de KNSB-beker!