Meppel 1 handhaaft zich overtuigend in 2e klasse

Eindelijk, eindelijk, eindelijk heeft Meppel er weer een overwinning op zitten. En dat was nodig, want we zaten nog maar net boven de degradatiestreep. In Enschede werd er tegen het al gedegradeerde ESG Dr. Max Euwe 3 uitgehaald met 6-2.

Ondanks de spannende stand, was er toch geen sprake van al te veel spanning in deze slotronde. We wisten dat onze concurrent, Groningen, tegen Sissa moest spelen, het team dat tot dan toe altijd sterk was opgekomen en we hadden geen redenen om eraan te twijfelen dat ze dat ook deze keer weer zouden doen. Maar zelfs als Groningen miraculeus van Sissa zou winnen, dan nog zouden er bij een overwinning allerlei wedstrijden precies verkeerd moeten eindigen. Dat leek mij in ieder geval sterk. Alles in eigen hand dus.

In Enschede aangekomen bleek dat we ons geen zorgen hoefden te maken. Binnen mum van tijd stonden we al met 1-0 voor, toen ikzelf op het vierde bord met zwart al voor de twintigste zet materiaal had gewonnen. In de wandelgangen vernam ik toen al wel dat Enschede ernstig verzwakt was. Hun eerste kon kampioen worden in de eerste klasse en hun tweede streed tegen degradatie. Die hadden in totaal 6 invallers nodig. Hun vierde kon echter kampioen worden in de SBO, dus die kon geen invallers leveren. Ergo speelden we min of meer tegen ESG Dr Max Euwe 5 en dat betaalde zich dus snel uit.

Pinchhitter André maakte de 2-0 aan bord 8. Ook hij overspeelde zijn tegenstander met zwart. Wit deed een onhandige damezet en haalde vervolgens zijn ruiters terug in plaats van de confrontatie in het centrum aan te gaan. Dat kon de witte stelling nou juist niet meer hebben. André opende krachtig (…d5! en toen ook nog …e5!) het centrum en won materiaal 2-0.

Alwin op bord 6 maakte de zwarte triomf al bijna volledig (met Dennis als laatste panter). Alwin heeft zijn opening in ieder geval al weer een stuk verbeterd (in een vorige partij werd hij weggedrukt, nu kreeg hij in ieder geval mooi spel). In een Nimzo-achtige stelling won hij de dubbelpion op c4, terwijl wit wegens dameverlies niet ook een pion kon terugslaan. Vervolgens bleek het krachtsverschil. Wit ondernam niets meer (Dc1-h6 en even later Dh6-c1; Pg2-e3 en terug Pe3-g2 om een voorbeeld te noemen), terwijl zwart zijn paard het mooiste veld van de wereld schonk. Nog een pion in het doosje wegens een simpele penning, en vervolgens nog een met kwaliteitswinst. Einde tegenstand 3-0.

Rienk, zuchtend en steunend – ha, dat gevoel ken ik! -, speelde het begin van het middenspel net even iets te passief. Mede daardoor had hij best wel een mooie stelling, maar kon zwart de overhand grijpen. Op het beslissende moment met alleen nog zware stukken op het bord werd Rienk echter wel zeer actief en volgde er uit het niets een moordende mataanval. 4-0.

En 5-0 werd het door Richard aan bord 1. De opening had hij eruit geblitzt en hij was dus een keertje niet in tijdnood gekomen. Daar stond wel tegenover dat hij een ingewikkelde stelling had gekregen. Waarschijnlijk dacht zijn tegenstander een truc gezien te hebben, want hij maakte een erg onvoordelige ruil. Er was echter niets en plotseling ging het snel fout over de zwarte velden. 5-0 voor ons en lijfsbehoud was praktisch zeker.

Dat wilde niet zeggen dat we niet voor nog meer wilden gaan. Het verschil tussen praktisch zeker en ook theoretisch zeker was nog maar 1.5 bordpunt. Fokke leverde het eerste halfje op voor Enschede. De hele partij was gelijk opgegaan, maar Fokke had toen een pion verloren. Het zag er erg slecht uit in het dame-eindspel dat volgde. Een niet te stoppen vrijpion voor zijn tegenstander deed Fokke grijpen naar de noodrem. Dat had zijn tegenstander best kunnen voorkomen, maar deed dat niet. Eeuwig schaak redde Fokke met een dame minder.

Bart, o Bart Bart Bart, verloor. Ingewikkeld middenspel en aan het eind kwam hij in (moordende) tijdnood. Hij leek een koningsaanval te krijgen, maar achteraf bezien, dreigde er nooit zo heel erg veel. Het moest echter wel werken, want Bart verloor een handvol pionnen. Helaas was het allemaal irrelevant toen hij op de 39e zet, 1 zet voor de tijdcontrole, door zijn vlag ging. 5.5 – 1.5.

Alleen Dennis, de laatste van de zwartspelers was toen nog bezig. Opening leek normaal, kreeg het loperpaar, maar werd ook wat ingesnoerd. Zo bereikten ze een eindspel, waarin we nog hoopten dat Dennis een winst zou vinden. Zijn tegenstander zorgde er echter voor dat dat niet ging lukken. Verstandig ruilde hij af naar een ongelijk lopereindspel. Dennis probeerde het nog een tijdje, maar remise was overduidelijk. 6-2 eindstand.

Zelfs als Groningen met 8-0 won, Emanuel Lasker won en VAS gelijk had gespeeld, zouden we gelijk eindigen met Groningen (en wat er dan zou gebeuren, geen idee). Maar daar geloofde niemand natuurlijk in. En terecht, want in de avond bleek Sissa ‘gewoon’ met 7.5-0.5 gewonnen te hebben, waardoor wij zelfs na een 8-0 nederlaag niet gedegradeerd zouden zijn. Al met al eindigden we nog op een 6e plek. Een wat teleurstellend seizoen, maar het is niet anders. Volgend jaar nieuwe kansen!

Persoonlijke scores dit seizoen:
1. Roel 6.5 uit 9 topscorer
2. Dennis 6 uit 9
3. Fokke 4.5 uit 9
4. Richard 4 uit 7
5. Alwin 3 uit 8
6. Bart 3 uit 8
7. André 2.5 uit 4
8. Menno 2 uit 2
9. Rienk 2 uit 8
10. Roelof-Jan 1 uit 3
11. Gerhard 0 uit 4 (wel tegen 2300 gemiddelde tegenstand… sorry Gerhard, dat had ik eerst niet door!)

Eindstand
1. Sissa 16
2. Caissa Eenhoorn 12
3. De Waagtoren 12
4. Caissa 3 12
5. Utrecht 2 9
6. MEPPEL 8
7. VAS 8
8. Emanuel Lasker 7
9. Groninger Combinatie 4 6
10. ESG Dr. Max Euwe 3 0

Link naar de KNSB website: hier