Verslagje VAS -MSV 1

Het was erop of eronder afgelopen zaterdag. MSV 1 stond slechts 1 matchpuntje boven de streep en het zag ernaar uit dat er punten gepakt moesten worden in Amsterdam. De nummer voorlaatst moest immers aantreden tegen het dit seizoen teleurstellende Hardenberg, dat al gedegradeerd was. Eigenlijk zou hier dan ook eerst een verslagje moeten komen van de wedstrijd tussen Hardenberg en Emanuel Lasker. Zo zouden ze het bij Studio Sport in ieder geval wel doen. Dan hadden we ook gezien dat Emanuel Lasker inderdaad had gewonnen, zij het met slechts 5-3. Dat houdt in dat het eerste aan 4-4 genoeg had.

Vooraf waren we een beetje bang voor VAS. Het is een grote club met genoeg potentie, maar ze hebben een heel aantal spelers dat niet zo heel vaak moedoet. Tex de Wit is er 1 van. Vaak zijn ze dan ook bij thuiswedstrijden sterker dan bij uitwedstrijden. We waren vooral bang dat ze sterk zouden opkomen als ze nog niet veilig waren geweest, maar gelukkig hadden ze zich in de voorlaatste ronde al veiliggespeeld.

Zo’n laatste speeldag van het seizoen heeft natuurlijk alles in zich om enorm spannend te worden. Met het eerste hebben we ook nog nooit tegen degradatie hoeven te spelen. Altijd waren we wel bovenin de ranglijst te vinden, tenminste voor zo lang als ik zelf mee heb mogen spelen en dat is al een aantal jaren. Hoe zouden de spelers daarop reageren? Zouden er spelers gaan bezwijken als zij als laatste bij een 3.5-3.5 stand voor een duivels dilemma zouden komen te staan? Zou er dan immers moeten worden gewonnen of was het juist noodzakelijk om er remise van te maken? Dat soort gedachten spookten voor de wedstrijd door mij heen.

Gelukkig bleek het lot ons vanaf het begin erg gunstig gezind te zijn. Zo begon de wedstrijd om kwart over 1, waarschijnlijk omdat wij niet helemaal door hadden dat we in een achterzaaltje zouden spelen en niet in de kantine. Dit was gunstig omdat Alwin om liefst 25 minuten over 1 in de speellocatie verscheen en op dat moment dus slechts 10 minuten tijdachterstand had. Daarnaast bleek VAS zeker niet in de sterkst mogelijke opstelling te spelen.

Om half 4 slaakte ik al een zucht van verlichting. We gingen vrijwel zeker niet meer degraderen. Op bord 8 had Alwin ons namelijk al op een voorsprong gezet. In een Siciliaan bereikte hij met zwart vrij eenvoudig gelijk spel en ook vrij eenvoudig een betere stelling. Zijn stukken waren veel actiever dan die van zijn tegenstander. Dankzij een matdreiging op de onderste rij won Alwin uiteindelijk een vol stuk en niet veel later de partij.

Op dat moment zag ik rechts en links van me en bovendien ook voor mijn neus al 3 winnende stellingen. Dennis had rechts van me een eenvoudige middag. Zijn tegenstander speelde de opening niet goed en probeerde in het vervolg die stelling met de moed der wanhoop te verdedigen. Gevolg was dat er een zwart stuk in een lelijke penning terecht kwam en de koning naar het centrum toe gelokt werd. Zelfs met weinig materiaal op het bord wordt het dan lastig. Uiteindelijk won Dennis dankzij die dreigingen een pion en liep eenvoudig met zijn vrijpionnen naar de overkant.

Micha was links bezig zijn tegenstander volledig op te knopen. Micha stuurde de stukken van zijn tegenstander terug naar huis, brak het centrum open en kreeg zo’n positioneel overweldigende stelling dat zijn tegenstander maar een stuk offerde. Daar had hij wel compensatie voor in de zin dat het nog hier en daar even oppassen was voor Micha, maar qua materiaal had Micha een totaal gewonnen stelling. Dat puntje telde ik dus ook al, al zou Micha pas als een na laatste zijn partij winnen. Een fijne middag voor Micha, die het erg prettig vindt om zulke stellingen met een stuk meer nog een paar uur door te spelen.

Vlak na half 4 besloot Rienk tot remise. Hij heeft daarmee toch het halfje gekregen waar hij afgelopen dinsdag recht op had gehad. Ook zaterdag speelde hij lekker actief. In het Schots speelde hij zijn dame naar h6, een opstelling die hij een grootmeester een keer heeft zien spelen. Daardoor werd het in het begin van het middenspel een beetje wild, maar Rienk wist uiteindelijk de stelling te sluiten. Waarschijnlijk is daardoor niet lang daarna remise overeengekomen.

Richard speelde op bord 2 in een titanenstrijd tegen Aran Kohler remise. Als vanouds had Richard veel tijd verbruikt en zat hij in tijdnood. Na een ingewikkeld middenspel met een isolani op d4 leek wit de karakteristieke koningsaanval te krijgen. De witte dame kwam bijvoorbeeld binnen op h7. Toch was er niet veel aan de hand en kon Richard zich verdedigen. Ook in de analyse bleef de vraag of wit niet ergens iets beters had kunnen spelen. Een lastige vraag, waar we misschien op de website nog over kunnen debateren.

Op bord 7 kwam Fokke ook niet verder dan remise. Daar was hij enigszins verbolgen ove, omdat hij had kunnen afwikkelen naar een toreneindspel met een pion meer, maar ook dat zou waarschijnlijk toch wel remise zijn geworden. We waren er dan ook totaal niet ontevreden over. Met liefst 3 gewonnen stellingen te gaan was de stand vlak na de tijdcontrole al 3.5-1.5!

Op bord 4 wist ik ook vrij eenvoudig te winnen. In de opening een loper ‘gewonnen’, in het middenspel een pion vanwege de kracht van die apparaten en vervolgens afgewikkeld naar een eindspel. Daar zag ik nog een aantal spoken, maar echt in gevaar kwam de winst niet.

Vlak nadat Micha zijn partij gewonnen had, moest Bart als enige capituleren. Daar waren we stomverbaasd over. In de opening had hij zijn sterke tegenstander onder stevige druk gezet en leek uiteindelijk een stuk te gaan winnen. Zijn tegenstander dacht erover om op te geven, maar vond nog 1 oplossing. Desalniettemin had Bart een totaal gewonnen stelling. Hij ruilde echter dames en daardoor belandde hij in een eindspel waarin hij weliswaar een kleine kwaliteit voor stond, maar waar zijn tegenstander plotseling een aantal trucjes kreeg. Bart trapte in een van die trucjes, verloor een kwaliteit, maar had op de koningsvleugel nog 3 pionnen tegen 2. Of dat nog remise was, kan ik niet zo snel zeggen. Het ‘kan’ haast niet anders, maar misschien ben ik te optimistisch. Hoe dan ook, Bart verloor door 2 geniepige tussenzetten. Zonde!

Al met al toch een vrij eenvoudige 5 1/2 – 2 1/2 overwinning, waardoor Emanuel Lasker degradeert. Terugkijkend op het seizoen had het natuurlijk nooit zover mogen komen. We hebben heel veel kansen gemist, waardoor er een heel aantal matchpunten onnodig verloren zijn gegaan. Gelukkig hebben we in de laatste ronde laten zien dat we toch wel echt thuishoren in de tweede klasse. Volgend seizoen maar weer kijken hoe we er dan voorstaan.

Standen, uitslagen, enz.: hier Met 6 uit 7 is Richard in ieder geval weer eens topscorer geworden!

2 reacties
  1. Gefeliciteerd heren. Een nette prestatie. Partijen graag naar mij voor het Nadenkertje. Ik kan nog wel wat kopij gebruiken!

    Mooi verslag ook Roel. Een kleine correctie: Rienk had dinsdag recht op het hele punt, hij stond op +5 volgens Fritz, toen hij die akelige fout maakte. Eenvoudig 41. Tg3 wint achter elkaar.

.