Ik had het laatst op de club over een paar leuke online schaakvideo’s en interessante schaaklinks en kreeg de vraag of ik die niet op onze site kon plaatsen.
Ja hoor, dat kan.
Hier de eerste links naar een paar aanbevolen video’s.

Tsjoekie mist mat in 1 tegen Vishy; vooral het commentaar is leuk
Een “kanaal” met historische filmbeelden over schaken
3-delige documentaire over Rashid Nezhmetdinov

Vul hieronder aan met meer links, svp!

Zondag 22 januari j.l. is op 67  jarige leeftijd ex MSV-lid Fokko Veldman overleden in zijn woonplaats Bilpin in Australië.
Fokko speelde tot de zomer van 2007 bij MSV en het ging Fokko niet (zoals hij zelf eens schreef) om de punten maar wel om fairness.
In de zomer van 2007 vertrok hij met zijn vrouw naar Australië omdat daar een gedeelte van de familie al woonde.
Omdat daar geen schaakclub in de buurt was wees ik hem op een site waar diverse Meppelers op schaken. Hier heeft hij in 4 jaar tijd nog zo’n dikke 1300 schaakpartijen gespeeld. Via die site had ik ook heel af en toe nog contact met hem.
In 2008 werd hij ziek en was de diagnose: kanker. Hij schreef toen: Eind mei 2008 is 50 cm darm en een tumor zo groot als een tennisbal verwijderd en dat hij met chemo kuren bezig was.
Eind 2009 vroeg ik hem weer eens hoe het ging met de gezondheid (je vraagt dat natuurlijk ook niet maandelijks). Hij had toen net de boodschap gekregen dat de kanker zich had uitgezaaid naar o.m. de lever en de longen. Maar Fokko was optimistisch: “Dat zal weer chemotherapie betekenen. Ik voel me overigens uitstekend en hoop er dan ook weer bovenop te komen.”
Hij heeft met schaken vele partijen gewonnen en verloren, maar deze wedstrijd kon hij nooit winnen.

Op facebook schreef één van Fokko’s vrienden (en daar wil ik mij graag bij aansluiten):
Rest in peace Fokko. May you be in no pain, but a place of love and harmony…… with many many books around you.

Namens MSV wens ik familie, vrienden en nabestaanden veel sterkte met dit verlies.

Henk Vosmeijer

Oei, oei, wat een prachtige zege van Stefan, die Fokke zijn systeem keurig tegenspeelde en met e4 en vooral de  sleutelzet f3 gewoon won van niemand minder dan Fokke Jonkman, die toch een punt kreeg deze week door een zege in de KNSB en daardoor nog net de derde periodetitel wist te grijpen.

Kampioenskandidaat Rienk won van Alexander, die zich nu even terug mag trekken in de bergen. Kees hield de sterke spinazieman Poreye alias Gerhard Pauptit keurig op een gelijk spel. Bart Davids versloeg Anne Bert ten Kate en dat was geen grote verrassing, maar Anne Bert weet zich wel keurig te handhaven in deze ijzersterke groep. Een pluim!

Wie degraderen er dan? Sibbele en Harry zijn de haasjes deze keer en zij starten volgende week weer in B.

Eindstand derde periode:

Dit prachtige verslag hoe het door de Soestenaren is beleefd mag ik jullie niet onthouden.

De wedstrijd werd door de Soester spelers goed ingestoken: sommigen bereiden zich voor door uitgebreid de openingstheorie door te nemen, anderen door helemaal niets te doen op schaakgebied, weer anderen door sportieve hobby’s te verslonzen en nog weer anderen door zonder mopperen de ietwat aangepaste opstelling van de teamleider te accepteren. Wie en waarom zal blijken uit de onderstaande verslaggeving.

In de aanloop van de wedstrijd informeerde Bram mij dat “de Leidse Boys” wellicht gescheiden hun route naar Drenthe moesten vinden. Bram zou op zaterdagochtend eerst acte de presence geven in de halve finale van het plaatselijke tennistoernooi en vervolgens plankgas naar het Noorden karren. Net toen ik de NS-site helemaal ondersteboven had gehaald en al aan het informeren was of ik wellicht met een NS-jaartrajectkaart 2e klasse ook met korting een enkele reis 1e klasse kon nemen in het weekend (misschien wil Wim mij hierover van informatie voorzien?) kreeg ik een berichtje van Bram: hij had niet erg zijn best gedaan en zijn tegenstander in een eerdere ronde van het tennistoernooi een plezierige dag bezorgt. Als dat geen teamgeest is! Daardoor konden wij alsnog gezamenlijk afreizen. De routeplanner stuurde ons via Emmeloord door allerlei kleine gehuchtjes waar je normaal gesproken niet vaak komt: het was zeer educatief, maar ik heb er niets van onthouden, omdat de wereldeconomie, de strategieën binnen de olie-industrie en de toekomst van het Nederlandse pensioenstelsel besproken werden.

Ondertussen had Eric op het kortere traject van Soest naar Meppel een kwartier reistijd op Reynir goedgemaakt, ondanks dat Reynir niet langzaam reed. Voor Henk was dat een overweging geweest om een plek in de bolide van Reynir te zoeken. René Buisman, nog geen kenner van de Soester rijstijlen, waagde zich wel in Eric’s auto, die zoals altijd ook weer zonder kleerscheuren op de locatie aankwam.

Dat op de locatie aankomen was al wel een prestatie op zich, want de Meppelers probeerden ons al in hun routebeschrijving op het verkeerde been te zetten met de passage: “sla op de Kromme Elleboog linksaf naar de Kromme Elleboog” (ongelogen waar!). En bovendien hadden zij alle parkeerautomaten in de wijde omtrek van de speelzaal vervangen met machines waarop geen dagkaart te verkrijgen is. Alle? Nee, niet alle, want een kleine nederzetting iets ten zuiden (?) van de speelzaal had zich verzet en daar vonden Reynir en Eric voldoende plaats. Bram en ik hebben diverse parkeerautomaten gezien, voordat wij in een afgelegen straatje konden parkeren, waarvan wij bijna zeker waren dat er niet betaald hoefde te worden. Ik zal u niet in spanning laten zitten: aan het einde van de dag vonden wij geen prent onder de ruitenwisser (anders dan destijds in Delft).

Met de routebeschrijving en de parkeerautomaten waren de Meppelse trucs nog niet op, want Henk kreeg een stoel toebedeeld waarop alleen een fakir die van spijkerbedden houdt een gehele schaakpartij zou kunnen uitspelen en Gerrit zat aan de verkeerde kant van de kamikazeklok.

Maar het deerde ons allemaal niet, al liep Henk dan geen letterlijke, maar figuurlijke kleerscheuren op, maar daarover straks meer.

Meppel had de grote concurrent VAS verrast in ronde 3 (4,5-3,5) met een tactische opstelling, waarin bord 4 speler Bart Davids werd doorgeschoven naar bord 1 (en daar won!). Omdat Gerrit de laatste twee ronden met zwart tegen vervelende nullen was aangelopen besloot ik zelf door te schuiven naar 4 om daar tegen een wellicht sterke opponent een muurtje te gaan bouwen. Maar zover kwam het niet, want Meppel had geen grote verrassingen in de opstelling. Reynir trof daardoor GM Dennis de Vreugt en had zich zeer goed voorbereid. Ook Eric aan bord 3 kende geen enkel openingsprobleem tegen Roel Donker en omdat ook Adriaan al vlot beter stond tegen Richard Berendsen, maakte ik mij geen zorgen over het scenario van vorig seizoen, toen MSV 3-0 maakte op de eerste drie borden.

Ik zal de gebeurtenissen beschrijven aan de hand van de volgorde van de uitslagen, al doe ik daarmee misschien geen recht aan het feit dat alle Soesters na een uur of twee spelen een voordelige stelling hadden opgebouwd en wij daarmee wellicht onze beste wedstrijd in jaren speelden.

Deze keer had Eric de eer van het binnenhalen van het eerste Soester punt. Hij speelde dus tegen Roel Donker en kreeg zijn voorbereide variant op het bord. Vanuit mijn ooghoek (bord 4 was op een meter afstand, maar wel iets naar achter geschoven, van bord 3 geplaatst) zag ik Roel in de opening met flegmatieke handbewegingen zijn stukken verplaatsen. Die bewegingen deden mij denken aan het Haagse hupje van Bart Veldkamp. Zodra Bart zijn rondjes reed met het hupje dan zag je de afwachtende tegenstanders op het middenterein hun spullen vaak alweer inpakken, omdat ze wisten dat het schaatsen van 12 en een half rondje geen zin meer had. Maar als Bart zijn hupje had thuisgelaten, dan was hij net zo kansloos als een schaker achter een dambord. Nadat Roel met het ‘hupje’ zijn loper een pion op a3 had laten verorberen, kwam Eric met grof geschut binnen zetten. Het ‘hupje’ heb ik daarna niet meer gezien. Een oplettende lezer weet nu wat het lot van Roel was…Voor de onoplettende lezers: Eric won groot materiaal.

Daarna werd het onverwachts snel weer gelijk. Henk kwam erg goed uit de opening en menig Soester had zijn punt al geteld. Tegenstander Alwin Pauptit (tegen wie ik ooit een partij speelde in het schoolschaakkampioenschap – vanwege het mooie weer werd die partij buiten gespeeld, maar dat hielp mij niet overigens) stond met zijn rug tegen de muur en besloot daarom maar wat pionnen naar Henk’s koning af te vuren. De meesten misten doel, maar plots was er ruimte voor zwaarder geschut en vanuit het niets kwamen toren en dame over de a-lijn op bezoek. Het einde heb ik niet meer gezien, maar naar verluid was het bloederig.

René voegde een halfje toe tegen Alwin’s grote broer Gerhard (die in dezelfde teamwedstrijd destijds te sterk bleek voor Bram en vorig jaar Adriaan van het bord had gekegeld). Ook hier was sprake van een lichte teleurstelling, omdat René lange tijd een plezierige stelling had. Er werd echter geruild, waarna het stellingsoordeel ‘gelijk’ over bleef.

Vervolgens was het mijn beurt om ons weer op voorsprong te zetten. Op bord 4 ontmoette ik wederom Bart Davids, de Meppelse held uit hun wedstrijd tegen VAS. Bart is een enorme man, iets wat mij vorig jaar, toen ik hem na bijna 6 uur spelen op de knieën had gekregen, eigenlijk niet was opgevallen. In het verslag van MSV – VAS werd hij omschreven als het Beest. Maar kennelijk hebben ook beesten last van psychologie, want toen hij door had dat ik zijn tegenstander zou zijn (net als vorig jaar had hij wit), zag ik bij hem de moed in de schoenen zakken. En nadat hij op zet 10 ruim 40 minuten in de denktank was gegaan, verraste hij mij en de zojuist gearriveerde Bram Ruiter, met Pe5!. Na Pxe5, dxe5 en Lxe5 kwam er echter geen krachtig wit vervolg. Het Beest was zojuist in mijn hoofd een GVR (Grote Vriendelijke Reus – naar Roald Dahl) geworden. Het vervolg was een koud kunstje.

Toch kwam Meppel nog een keer langszij: aan bord 2 werd Adriaan in tijdnood een poets gebakken door Richard Berendsen (die ook al meespeelde in de buitenwedstrijd destijds!). Met zeer sterk positioneel spel had Adriaan een gewonnen stelling op het bord gekregen, maar helaas kostte hem dit wel veel bedenktijd. De vergevorderde witte pion zou normaliter geen problemen moeten opleveren, maar in tijdnood is zo’n kleinood toch een ‘pain in the ass’. Richard gooide, in navolging van Alwin bij Henk, wat stukken naar Adriaan’s koning. Adriaan reageerde eerst nog nauwkeurig, maar vond net niet de sluitende verdediging. De combinatie van dreigende matnetten en de op handen zijnde promotie van de witte pion zorgden voor een kleine kortsluiting. Uiteindelijk viel Adriaan’s vlag, maar toen was de stelling ook al verloren.

En toen kwam de kroon op de wedstrijd! Wij danken hiervoor in eerste instantie de Kerstdagen en Reynir’s gezin die hem klaarblijkelijk voldoende tijd gaven om zich zeer gedegen voor te bereiden op grootmeester Dennis de Vreugt. Maar voorbereiding is één, het vervolgens uitvoeren is twee. Daarbij hielp het wel dat de voorbereiding op het bord kwam. Hierdoor ging Dennis al vlotjes in de denktank, terwijl Reynir een kleine 20 zetjes zonder al te veel geestelijke inspanning kon uitvoeren. Op het moment dat afgeweken werd van het bekende pad had Reynir een prima stelling, maar moest hij nog wel erg veel werk verzetten om het punt binnen te halen. Dat lukte uiteindelijk in een eveneens bloedstollende tijdnoodfase. Dennis was met zijn koning de witte stelling binnengewandeld en heel even leek het erop dat Reynir de controle kwijt was. Met een briljant tussenschaakje stuurde hij de zwarte koning echter naar een verliezend veld, want het volgende schaakje betekende dameruil, met daarna een doorgebroken witte pion!

Bram had vervolgens de eer om de Soester overwinning binnen te slepen en dat deed hij met verve. Tegen de vriendelijke Fokke Jonkman kwam hij al snel in het voordeel, door een handigheidje dat wij al eens eerder van Bram hadden gezien. De volgende mataanval ingeleid met een leuk paardoffer werd door Fokke nog gepareerd, maar ondanks dat Bram een betere voortzetting (geopperd door Adriaan in de analyse tijdens het eten) had gemist, oogstte hij toch meer dan voldoende materiaal voor het volle pond. Een partij waar weinig op af te dingen valt.

Tot slot voegde Gerrit nog een halfje toe. Tegen Rienk van den Berg kwam ook Gerrit overtuigend uit de opening (begint eentonig te worden, maar het was echt zo!). Al vlot leek het erop dat Rienk groot materiaal zou moeten inleveren, maar, nog als vorig jaar tegen Bram, wist hij te ontsnappen. Toen Gerrit in het middenspel een pion verloor en met deze achterstand het toreneindspel in ging, werd er voor zijn schaakleven gevreesd. Gerrit rechtte echter de rug, rekende nauwkeurig en hield de rijen gesloten. Uiteindelijk mocht Rienk een dame halen, maar pas toen de pion van Gerrit op f7 overbleef. De lessen van Koen zijn Gerrit goed bijgebleven: Rienk kon die pion alleen slaan door Gerrit en passant pat te zetten. Remise dus.

Met dit resultaat blijven wij 2 matchpunten voor op concurrent VAS, terwijl MSV nu volgt op 3 MP’s. De titel lonkt, maar tegelijkertijd is het besef bij de Soesters groot dat wij tegen VAS dan een ander resultaat moeten halen dan vorig seizoen (2-6). Het gaat een interessante strijd worden in het Gildehuis op 11 februari!

Gisteren was uw wakkere reporter op het Tata Steel Chess toernooi in Wijk aan Zee, na familiebezoek in het wilde westen. Ik kwam daar verschillende bekenden tegen, zoals Dennis en enkele finalisten en winnaars van ons Blitz! Meppel toernooi. Wie belangstelling heeft voorde foto’s kan terecht op de volgende link:

https://picasaweb.google.com/109683517601837969009/TataSteelChess22Januari2012

Even naar je browserbalk kopiëren.

Op vrijdag 13 januari moesten we in de 4e ronde van de OSBO-competitie tegen het op papier zwakste team uit onze poule, Schaakmaat 1. We traden dan ook aan met gemiddeld 199 elopuntjes meer dan de tegenstanders. Theoretische uitslag op basis van dat verschil: ongeveer 6-2. (zie voor uitleg: http://www.schaakbond.nl/rating/knsb-ratinglijst/rekenregels-knsb-ratingsysteem)

We overtroffen onszelf want het werd  zelfs 6,5 – 1,5 :  5 overwinningen en 3 remises.

Marco was het eerst klaar; zijn tegenstander gaf op “in verband met een gebrek aan inspiratie … ” Echt!  ”Hoe stond je dan Marco?”
“Wel beter, ik had een stelling waarin hij niet veel kon doen, maar het stond nog gelijk en er dreigde niet direct materiaalwinst of mat”.  Hopelijk laten toekomstige tegenstanders zich door dit gebrek aan inspiratie inspireren.  :-)

Niet veel later was Roelof aan de beurt (dacht ik, de volgorde ben ik een beetje kwijt). Hij bereikte een eindspel met twee (vrij-)pionnen meer. Daar wist hij wel raad mee.

Daarna was het dacht ik André die scoorde; halverwege de avond begon zijn tegenstander met veel lawaai te klagen over de krapte tussen de tafels en stoelen en daar had hij wel gelijk in; “ik ben al wel 100 keer gestoord tijdens deze partij door mensen die er langs wilden”. Dat klopte vast, ik was één van degenen die er steeds langs wilden; als teamleider moet je tenslotte alle borden in de gaten houden. André verhuisde daarop met bord en tegenstander naar de andere kant van de zaal, waar intussen meer ruimte was ontstaan. Daar speelde hij een klassieke koningsindische mat-aanval, met een gewonnen eindspel als gevolg. 3-0.

Menno stond na een zet of 10 een stuk voor in een rare gambietvariant (1. e4, e5, 2. Pf3, d5), maar daar bleek zijn tegenstander wel een beetje compi voor te hebben. Zoveel, dat Menno besloot het stuk weer in te leveren. Zo bereikte hij een eindspel met een pion minder, maar zijn tegenstander had wel een “dooie toren’ , volgens Meppeler Apeldoorner Hans Noorda, die inmiddels was komen supporteren. Straks komt die toren weer tot leven,  dacht Menno en het werd remise.

Op dat moment stonden alle nog spelende MSV2-ers beter tot gewonnen.

Bas had net een toren cadeau gekregen , maar even later was het toch remise; zal wel met tijdnood te maken hebben gehad, maar dat is een gok, want ik miste het beslissende moment volkomen.

Willem had een aanval en een betere stelling, maar hij miste een schaakje in een toreneindspel met een pion meer, waardoor dat een gelijkstaand toreneindspel werd en dus ook remise.

Stefan was dacht ik eerder klaar dan B & W, maar dat weet ik niet precies meer. Zoals zo vaak ging hij er keihard doorheen, ditmaal  met een paardoffer op f7. Zie diagram en fragment.

Stelling na 17. ..., h6

18.Pxf7 Kxf7 19.e6+ Kg7 20.Dg4 Pf6 21.Dxg6+ Kh8 22.e7 Lxe7 23.Te6 Dd7 24.Dxh6+ Kg8 25.Lh7+ Pxh7 26.Tg6+ Kh8 27.Dg7#

5,5 – 1,5 dus en ik was als laatste bezig.

Bij mij op het bord kwam de Decolleté-variant van het Scandinavisch. Jaha, echt waar!

Was er een Schaakmaatje die 100 keer gestoord werd, ik werd doorlopend afgeleid. Door mijn tegenstandster. Niet bewust denk ik, maar het gebeurde wel. Mijn teamgenoten spraken er achteraf hun verwondering over uit dat ik toch nog redelijke en goede zetten had weten te produceren, ondanks die doorlopende concentratie-verstorende factoren aan de andere kant van het bord. Wat was er aan de hand? De jonge dame aan de overkant droeg aan het begin van de partij nog een net jasje, maar halverwege de avond toen de tijdnood en warmte in de speelzaal  richting hoogtepunt gingen (of lag het aan mij?), trok ze dat jasje uit. Tevoorschijn kwam geen dikke Mart Smeets trui, maar een sexy shirtje en een prachtig decolleté.
En tja, …  ik ben een man …..
Minstens driekwart van mijn teamgenoten had er achteraf wel een lollige opmerking over.

Maar goed, ik bleef er relatief rustig onder en deed mijn zetten. In de opening stond ik iets minder, tussen zet 20 en 30 kreeg ik het initiatief en een koningsaanval en tussen zet 30 en 39 (de laatste zet) wisselden de kansen in grote tijdnood. Zij had meer tijdnood dan ik en met nog één minuut op de klok deed ze een zet die leek een kwaliteit te winnen, maar die taktisch weerlegd kon worden. Ik had dat gezien en kon vervolgens met een torenoffer de partij beslissen. Zie  diagrammen en fragmenten hieronder.

Stelling na 28. ... Dg6-f5

Hier had ik volgens Hans Noorda Dg6-g4 moeten doen; dat dreigt Dxf3 gf3 Txh3 en enkele zetten later krijg ik dan de dame terug; ik dacht dat Pe2 dat weerlegde, maar Fritz is het met Hans eens.

29.dxc4 e5 30.Pe2 e4 31.Te3 h6 !? Valletje, vermomd als veilige “wachtzet”

Stelling na 31. ..., h6

32.Pg3 Hap! Dxf4 ( Meteen Txh3 was overigens veel sneller en overtuigender) 33.Tf1  Txh3+ 34.gxh3 Txh3+ 35.Kg1 Txg3+ 36.Txg3 Dxd2 37.Tg2 Lc5+ 38.Kh1 De3 39.b3 Dh3+ 0-1

6,5 – 1,5 dus en hoewel er nog één match op het programma staat in deze ronde, denk ik dat we hierdoor opschuiven naar de 2e plaats op de ranglijst in 1A, er van uitgaande dat Pallas volgende week wint.

De Schaakmaat                 – Meppel 2                   1,5 – 6,5

1.Dolsma,J.A.(Jeroen)         – Koningsveld van,M.P.(Menno) ½  - ½

2.Hadi,Z.(Zia)                - Wolde de,R.J.(Roelof Jan)   0  - 1

3.Braun,S.C.(Steven)          - Spekreijse,S.P.(Stefan)     0  - 1

4.Tolstra,S.(Sharon)          - Hoogendijk,C.W.(Kees)       0  - 1

5.Hulleman Jr,H.H.T.(Hessel)  - Spoelder,M.P.(Marco)        0  - 1

6.Bulthuis,J.(Jan)            - Klomp,A.M.(Andre)           0  - 1

7.Wolvers,G.(Gijsbert)        - Zwaag van der,B.D.(Bas)     ½  - ½

8.Izaks,R.(Rob)               – Wijnstok,W.(Willem)         ½  - ½

Andere uitslagen 4e ronde:

Schaakstad 4 -Lelystad 3½-4½

Pallas 2 – De Toren Arnhem 3 j 6 – 2

VSG - Velp 2½ - 5½

Stand na 4 ronden:

Aan het einde van 2011 was er een groepje jeugdspelers van onze club te vinden bij de kampioenschappen van Oost-Nederland. Bas de Boer werd 18e met 3,5 punten, geen slecht debuut. Ook Dennis Hamminga en Erwin van Renselaar wisten te scoren, een pluim boys, want het was een sterk bezet kampioenschap.

Eindstand

Einduitslag Jaap Spaargaren Toernooi editie 2011.
Zie ook : http://members.home.nl/janellen/kampenschaakt2/pages/JST2011.html

JST Groep A 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1 Gerhard Pauptit XXX 0 1 0 1 0,5 1 1 0 1 5,5 5
2 Timo Koffeman 1 XXX 0,5 0 0 1 1 1 0,5 1 6 4
3 Rienk vd Berg 0 0,5 XXX 1 0 1 1 1 1 1 6,5 2
4 Ronald Ekkel 1 1 0 XXX 0 0,5 0 1 0 1 4,5 6
5 Rogier Dijk 0 1 1 1 XXX 1 1 1 1 1 8 1
6 André van der Elst 0,5 0 0 0,5 0 XXX 0 1 0 1 3 8
7 Jan Peter Vrieleman 0 0 0 1 0 1 XXX 0,5 0 1 3,5 7
8 Wil Kronemeijer 0 0 0 0 0 0 0,5 XXX 0 0 0,5 10
9 Simon Kronemeijer 1 0,5 0 1 0 1 1 1 XXX 1 6,5 3
10 Martin Jaspers Focks 0 0 0 0 0 0 0 1 0 XXX 1 9

JST Groep B 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1 Harry Jaspers Focks XXX 1 1 1 0 0 0 0 1 0 4 5
2 Edwin Fabriek 0 XXX 1 0 0 0 0,5 0 0,5 0 2 9
3 Bernard Holtrop 0 0 XXX 0 0 0 0 0 0 0 0 10
4 Rick Wouda 0 1 1 XXX 1 0 0,5 0 0 0,5 4 7
5 Fokke Jonkman 1 1 1 0 XXX 1 1 0,5 1 1 7,5 1
6 Johan Dijk 1 1 1 1 0 XXX 1 0 1 0 6 4
7 Tiemen de Jong 1 0,5 1 0,5 0 0 XXX 0,5 0 0 3,5 8
8 Berd Ekkelboom 1 1 1 1 0,5 1 0,5 XXX 1 0 7 3
9 Jan Kleijer 0 0,5 1 1 0 0 1 0 XXX 0,5 4 6
10 Marcel Flohr 1 1 1 0,5 0 1 1 1 0,5 XXX 7 2

JST Groep C 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1 Bert van Drongelen XXX 1 1 0,5 1 1 0,5 1 1 0,5 7,5 1
2 Barend Kamphuis 0 XXX 1 0 1 0 1 1 1 0 5 4
3 Kees Brouwer 0 0 XXX 1 0 1 1 1 0 1 5 5
4 Maurits van Ooijen 0,5 1 1 XXX 0 0,5 1 1 1 1 7 2
5 Johannes Hoving 0 0 1 0 XXX 0 0 1 0,5 0 2,5 9
6 Leo Bosma 0 1 0 0,5 1 XXX 0 1 0 0 3,5 8
7 Theo Pereboom 0,5 0 0 0 1 1 XXX 1 0 1 4,5 7
8 Djordy Dingelhoff 0 0 0 0 0 0 0 XXX 0 0 0 10
9 Harry Besselse 0 0 1 0 0,5 1 1 1 XXX 0 4,5 6
10 Martijn Legtenberg 0,5 1 0 0 1 1 0 1 1 XXX 5,5 3

JST Groep D 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1 Tonnie Rekveldt XXX 1 1 1 1 1 1 1 0,5 1 8,5 1
2 Nico de Roon 0 XXX 1 1 1 0 1 1 0 1 6 3
3 Henk Twerda 0 0 XXX 1 1 0 0 1 0 1 4 6
4 Ron Meyer 0 0 0 XXX 1 1 1 0 0 1 4 7
5 Fokke Rijpma 0 0 0 0 XXX 0 0 0 0 1 1 9
6 Onno Woltens 0 1 1 0 1 XXX 1 0 0 1 5 5
7 Dick van Wijngaarden 0 0 1 0 1 0 XXX 0 0 1 3 8
8 John Hoving 0 0 0 1 1 1 1 XXX 0 1 5 4
9 Jan Kruisselbrink 0,5 1 1 1 1 1 1 1 XXX 1 8,5 1

Gisteren in Compact Groningen gespeeld tegen lichtelijk gestoorde Duitser met driedubbele ADHD. Hij opende met zich af te vragen wat ik met mijn rating van 1456 deed in zijn Groep C want volgens hem behoorde ik bij de mini’s op de tafels achter ons. Verder begrijp ik dat Groningers onfatsoenlijk zijn. Limburgers ook. Maar Tilburgers van SMB niet. Toen de eerste zet gespeeld moest worden probeerde hij gelijk iedereen in een straal van 100 meter met sssst muisstil te krijgen om bij de tweede zet te vervolgen met ruhe bitte omdat een persoon naast ons zijn voet onhoorbaar verplaatste. Regelmatig begroef hij zijn hoofd wanhopig in zijn handen, deed een zet en stond daarna snel op om met walging zijn stelling en alle omstanders beschuldigend aan te kijken. Ook de arbiters en wedstrijdleiders kregen met regelmaat verwijtende blikken toegeworpen en werden met handgebaren tot uiterste stilte gemaand. Bobby Fischer had hier nog wat van kunnen leren.

Goed de partij. Op de deelnemerslijst staat hij met rating 1838. speelsterkte (kuch, kuch, ahem) André Klomp dus. Hij had wit:

1. e4 c6
2. c4 d5
3. ed5: cd5:
4. d4 e6
5. Pc3 Pf6
6. Lg5 Le7
7. c5 0-0
8. Pf3 Pc6
9. Lb5 h6 (hier keek hij erg van op)
10. Lh4 Ld7
11. 0-0 a6
12. Ld3 Dc7 (dit slaat nergens op)
13. Lg3 Dd8
14. h3 b6
15. cb6: Db6:
16. Db3 Db3: met de dames van het bord heeft zwart niet veel meer te vrezen
17. ab3: Pb4
18. Le2 Ta7
19. Tfc1 Tfa8 zwart staat vanaf zet 18 al lichtjes beter, maar het is niet simpel de beste zet te vinden
20. Pa4 Lb5 dit had hij totaal niet verwacht: toen ik de loper beetpakte veerde hij op maar toen ik stopte bij b5 i.p.v. a4 kromp hij ineen
21. Kf1 Le2: ik heb maar 1 doel: zoveel mogelijk eraf
22. Ke2 Tb7
23. Pe2 Pe4 niet het beste, maar ook met het idee weg is weg. Gelukkig raakt hij nog verder in de war:
24. Lf4 zwart staat nu al duidelijk beter …Lg5 (ik mis Pf2!, maar ja, ik speelde nog steeds op weg is weg
25. Lg5: Pg5:
26. f3 a5
27. Tc3 Ph7
28. Tac1 T7b8
29. Tc7 Pf6
30. Pac5 Tc8
31. Tc8: Tc8:
32. Ta1 Ta8
33. Pd3 Pc2
34. Ta4 Tb8
35. Pc1 Tb4
36. Tb4: Pb4: allemaal niet hoogstaand. Terugslaan met ab4: zwaar overwogen, maar was bang dat paard misschien opgesloten zou worden. Ook gezien de klok verder geen zin in complicaties.
37. Pd3 Pc2 ook wel paar keer gekeken naar Ph5 met oog op Pf4 maar niet gedaan
38. Pc5 Pd4: met hulp van wit gaat het zo ook goed
39. Kd3 Pc6
40. Pf1 Kf8 mede i.v.m. 40 zetten in 90 minuten
41. g4 Ke7
42. Kc3 Pd7
43. Pa6 Kd6
44. b4 ab4:
45. Pb4; Pb4;
46. Kb4: heb nu zelfs beslissend voordeel met Ke5, maar ik begon te hinken op twee gedachten en deed e5
47. Pe3 g6
48. Kb5 e4 en hiermee is mijn beslissend voordeel weer weg en verzandt de partij in remise
49. fe4: de4:
50. b4 Ke5
51. Kc6 Kd4
52. Kd7: Ke3:
53. b5 Kf3
54. b6 e3
55. b7 e2
56. b8D e1D hij was wel zo vriendelijk om de dame voor mij klaar te zetten, blij als hij was dat hij ontsnapt was aan een grotere blamage, en we besloten tot remise.

Goed, wij gaan weer eens proberen of we dit op de website kunnen publiceren.
Groeten, Thieu

Lekker wat schaakpuzzels oplossen met de top2000 op de achtergrond en af en toe een hapje/drankje
http://www.maxeuwe.nl/activiteiten/kerstpuzzel2011.pdf